Canyonlands is een national park dat moeilijk te beschrijven valt. Het is een grote wirwar van canyons, plateaus, kloven en breuken. Deze wirwar maakt het park ook zo interessant! Als je het park vanuit je auto wilt bekijken ben je snel klaar. In het park zijn bijna geen verharde wegen en een paar onverharde doodlopende dirt roads die alleen met een 4 -wheel drive terreinwagen begaanbaar zijn. Voor de wandelaar is het een waar paradijs.
Canyonlands is net als zo veel parken in Utah ontstaan door water en wind erosie. Door het park stromen de Colorado en de Green river die elkaar in het park ontmoeten en samen verder stromen als de Colorado river. Door het verdwijnen van het losse zand en de invloed van vorst zijn er grillige rotsformaties en diepe Canyons overgebleven. Tussen de rivier en het hoogste punt in het park, Grand View Point Overlook, zit een hoogte verschil van 700 meter. Canyonlands kun je in drie stukken verdelen, The Maze, Island in The Sky en The Needles. De drie afzonderlijke gebieden worden verdeeld door de twee rivieren.
The Maze is het moeilijkst te bereiken, je komt er alleen via een 90 mile lange dirtroad die start bij Green River, een plaats aan interstate 70. Het is een gebied dat je beter niet onvoorbereid betreedt. The Maze ( doolhof ) doet zijn naam eer aan, het is een wirwar van kleine canyons en dorre vlakten waar je snel in kunt verdwalen. Bezoek eerst het ranger station dat bij de ingang van de Maze ligt en informeer je goed.
Islands in The Sky is het gedeelte dat vooral geschikt is om snel met de auto te bezoeken. Vanuit Moab is het een korte rit van 40 mile tot het Grand View Point. Ongeveer een mijl na de park ingang ligt het bezoekerscentrum, hier kun je informatie over de wegcondities inwinnen. De weg gaat verder naar de Grand View Point Overlook aan het zuidelijke uiteinde van de weg. Wat een prachtig uitzicht, hier kun je pas zien hoe erosie het landschap heeft gevormd. Je kunt het hele park overzien, met een verrekijker kun je de Needles in het zuiden duidelijk herkennen. Neem de tijd om de 2 mijl lange Grand View Trail te lopen zo kun je de puzzel onder ontelbare hoeken bekijken. Als je goed kijkt kun je in de diepte de zandpaden en de puinkegels van de uranium zoekers zien. In de jaren vijftig, het was toen nog geen nationaal park, was het een belangrijk gebied voor de zelfstandig opererende mijnwerkers. Als je de weg terug vervolgt kom je rechts de weg naar Green River Overlook tegen. Hier kijk je op het White Rim Plateau waar de Green River kronkelend zijn loop heeft uitgesneden. Hier kun je het best voor de middag heen aan omdat de laagstaande zon anders je foto's bederft.
We waren gisteren natuurlijk al een eind verder gekomen als dat de bedoeling was, en waren vandaag na een overheerlijk ontbijt al heel vroeg op weg richting Moab. Bij het ontbijt hebben we trouwens zitten genieten van de Hummingbirds, ze hadden hier allemaal van die speciale nectar-drinkbakjes opgehangen en het stikte van die prachtige kolibries. Geweldig om dat te zien, en van zo dichtbij!
Maar goed, we waren dus zo vroeg op pad dat we besloten om vandaag Dead Horse Point State Park te bezoeken. Het is een klein State Park maar zeker de moeite waard om mee te pakken als je richting Canyonlands gaat. Het is maar een kleine omweg. De naam van het park is onstaan door een verhaal dat als volgt gaat. Vroeger werden hier wilde paarden heen gejaagd, de goede paarden werden getemd en de overige paarden werden gewoonlijk weer vrijgelaten. Op een dag is een groep paarden achtergelaten op het plateau zonder water en die zijn toen van de dorst gestorven. Vandaar de naam Dead Horse Point.De kleuren zijn hier ook weer verbluffend mooi en je hebt een paar mooie uitkijkpunten.
Het is een klein park zoals ik al zei, dus echt heel veel tijd heb je niet nodig. Het is nog steeds heel vroeg en we besluiten om ook Canyonlands vandaag al te doen. We rijden dus weer naar de 131 en na ca. 6 mi bereiken we het Island in the Sky district van Canyonlands National Park. Bij het visitor center kregen we van een ranger een paar tips over plekken die we zeker moesten gaan bekijken, Mesa Arch en Upheavel Dome. We mochten het park niet uit voor we in ieder geval een foto hadden gemaakt bij de arch, hij bracht het leuk!!
Aangekomen bij de parking voor Mesa Arch, bleek je een korte hike te moeten maken van 0,8 mi. Valt mee al is het vreselijk heet (ca. 33 graden C). Maar zoals de ranger al had gezegd, het was een gevalletje: "WHAUW". Wat een prachtige arch was dit zeg, om al te zien hoe die arch aan die berg hing was al helemaal geweldig en dan dat uitzicht. Ongeveer 80.000 foto's gemaakt om maar even in mijn termen te blijven!! Ettelijke keren werd er door mensen gevraagd of ze ons samen op de foto moesten zetten voor de arch maar daar houden wij niet van. We komen voor de natuur en hoeven niet, in tegenstelling tot vele anderen, overal zelf met onze giegel op te staan. Persoonlijke smaak!
Vervolgens gingen we richting Upheavel Dome, een plek waar ca. 60 miljoen jaar geleden (denkt men) een meteoor is ingeslagen. Ook hier weer een korte hike naar toe. Het was hier iets meer klimmen en klauteren en je drinkt je een ongeluk. Maar ook dit was erg mooi om te zien. Ik blijf het zeggen maar die die kleuren die je hier overal ziet in die bergen, echt geweldig!
We rijden vervolgens naar het eind van de scenic drive en komen hier bij de Grand View Overlook. Hier kan je echt uren om je heen blijven kijken! Je ziet hier de La Sal Mountains en zelfs het Needles District van Canyonlands wat een heel eind verderop ligt. De natuur is wonderbaarlijk en je blijft je verbazen!
Het is nu al laat in de middag en we rijden richting Moab naar ons hotel. We hadden al een reservering bij de Kokopelli Lodge. Snel gevonden en terwijl we aan het inchecken waren kwamen we erachter dat dit een "smoke free facility" was. We mochten zelfs niet buiten voor de kamer roken! Nou zijn wij allebei rokers dus dit vonden we toch niet zo'n succes! We zaten hier twee nachten. De vrouw zei dat we rustig mochten gaan kijken of er ergens anders plek was, wat natuurlijk bijzonder vriendelijk was. Dat hebben we toch maar gedaan en we hebben een kamer gevonden in het Virginian Motel, hier mochten we wel gewoon een sigaretje roken, binnen en buiten!
's Avonds bij een Mexicaan heerlijk gegeten en daarna waren we allebei helemaal stuk van alle indrukken van vandaag en zijn we heel vroeg ons bed ingedoken! Morgen een dag in Moab die we in kunnen vullen zoals we willen, we zien wel!
Overnachting in Virginian Motel, Moab UT
Bekijk hier de foto’s
Hoofdmenu
Laatste reacties